02desember
25ágúst
Sweet Home Islandia!
Vertu velkominn heim, ég!
Skemmtilega langt síðan ég bloggaði síðast, eyy? 2 mánuðir eða sirka...
Ég var að koma heim frá Afríku... að vísu fyrir viku, en nú fáið þið að heyra sögu, fulla af hasar, hættum, kúkaskurðum, rassaköstum og síður en ekki síst Indiana Jones!
daadaradaa, daadada! (Indiana Jones theme lagið***)Dag einn ákvaðu 23 meðlimir Íslensku Kristkirkjunar að fara í boðunarferð/hjálparstarf til... Afríku! ***
Ceuta hér bærinn sá, og hýsti um 80 þús. manns... en ég fer of hratt... frá byrjun!!!
Vindurinn gnísti tönnunum og föl hvít ský földu sólina, þegar þessar hjartastóru manneskjur hittust á "Flugvellir Leifs Eiríkssonar"... Full af gleði, von og þrá til að gera stórkoslega hluti fyrir Guð. Farið var um borð í flugvélina kl. 12:40... lennt um kl. 15:00 í Malaga!
Frá Malaga eftir að þau höfðu gist eina nótt á Villa Isabelle, YWAM base'inu þar, hoppuðu þau í rútu sem flutti þau í bæinn þar sem ferja myndi taka þau yfir Gibraltarsundið og yfir til... Afríku!*** Þegar til Afríku var komið hitti, Martin (öðru nafni... Daddy) þau og keyrð þau til... La Mina, hús sem yrði heimilið þeirra í tvær ókomnar vikur. Hann Martin var gestgjafinn þeirra ásamt elskulegu eiginkonu sinni... ehhh... Mommy!
Þegar á áfangastað var komið, tók á móti þeim lítill hópur af afríkubúum... og þeim sýndur staðurinn; hvar þau sváfu, þau borðuðu... og kirkjan! þar sem þau myndu lofa Guð... Næsta dag byrjaði erfiður vinnudagur fyrir litla glaðlega Íslenska hópinn okkar, í 40° hita og bullandi sól... Yngri strákarnir fóru í að grafa næstum 2 m djúpan skurð fyrir skólprörið... á meðan hinir, yfir tvítugt fóru að grafa holur fyrir grunn á nýrri kirkju sem var verið að byggja... Konur fóru að mála, reyta arfa og allskyns verk sem körlum var víst ekki sæmandi að gera þarna úti í Afríku... hvað á það að þýða???Margt var gert yfir þessar 2 vikur... þrisvar í viku fóru þau á ströndina, með kaffi, te og kökur, og töluðu við margan mann og konu um lífið, trúnna og tilveruna með Jesú Kristi. Einum degi var tileinkað ferð til Marakó, þar skoðuðum þau siði og venjur Múslima og Íslamska trúin var stúderuð smá og spjökuleruð.
Svo var keypt mikið af minjagripum
s.s, gestaþrautir, flott Marakósk föt og skó, krydd, trommur, knífa og fleira...***Seinasta daginn þeirra var haldin lítil samkoma, þar sem lítill dramahópur, samansettur af Afríkubúum og Íslendingum komu saman, og sýndu... ánægjulegt lítið drama
Ferjan svo tekinn yfir til Spánar... rútan tekinn til Malaga og aftur gist á YWAM base'inu... og svo kom sú stund að þessi litli hópur Íslendinga kvaddi Afríku, hoppuðu um borð í flugvélina, flugu heim (flestir sofandi með flugvélasuð í eyrunum), og tóku á móti kaldaloftinu, skýjunum og 40 mínútna sturtunum sem þau sársöknuðum... og föðmuðum að sér fjölskldumeðlimum og fólki sem þau elskuðu...
Yndisleg ferð!!!
Við erum Velkomin Heim!!!********
24júní
Toes...
Gleði... fyndið hvað fólk sækir í hluti sem það heldur að veitir þeim gleði... drykkja, eiturlyf, eða eitthvað svoleiðis sukk...
Ef þig vantar gleði, farðu til pabba... þá á ég við pabba ykkar, sem býr á himnum og vakir yfir þér og verndar... pabbinn sem elskar þig sama hvað þú hefur gert, og sama hvað þú munt gera... þú munt alltaf eiga stað í faðmi hans
En ég er samt ekki að segja að pabbi ykkar á jörð elski ykkur ekki... það er bara svo allt öðruvísi ást... ást sem býður uppá meira...Ég er ástfanginn... hef bara ekki áttað mig á því fyrr enn núna
Ég elska Ísland, ég elska fossana, árnar, mosann, túninn, skógana, fjöllin, snjóinn og hafið... mér er alveg sama hvað aðrir segja, Ísland er fullkomið land... dýfa tánum í vantnið, tilla sér á mosann... jafnvel sofna á honum og meðan náttúruilmurinn breiðist yfir landið með vindinum, og allt svo grænt þegar nýbúið er að rigna... vá, ekki gleyma rigningunni... Íslensk rigning... klífa fjöll og hoppa í ár...Ég er ástfanginn... ég get ekkert við því gert... ást veitir mér gleði...
Norah Jones!
"Toes"
"Toes"
The current is strong from what I've heard
It'll wisk you down the stream
But there never seems to be much time
My toes just touched the water
My toes just touched the water
Daydreamed on the bank again
I was swimming with the fish
And I thought this time that it may be true
(But) My toes just touched the water
My toes just touched the water
My toes just touched the water
Walked a mile just to find the edge
Some place low enough to step right in
Now I'm here and I can't begin - to move
Walked a mile just to find the edge
Some place low enough to step right in
Now I'm here and I can't begin - to move
The spoiled sun up over there
It always has to have its way
And I know that the river's there to shelter me
My toes just touched the water
My toes just touched the water
Stutt og laggott vonandi...
Takk fyrir mig...
26maí
Hann mun vel fyrir sjá...
Ein af mörgum góðum tilfinningum í heimi er sú, að finna að maður hefur eitthvað að blogga um... eitthvað til að deila með kærum vinumÉg ætla samt sem áður að afa þetta stutt, því ég þarf að vakna snemma... þarf að skella mér í vinnuna kl.10 ( ég er btw ekki lengur þjónn, heldur er ég orðinn fullstarfandi kokkur á Lækjabrekku
) Það hefur verið einn af mörgum draumum mínum að verða kokkur... og ég skal segja ykkur að Jamie Oliver er ein af mörgum hetjum mínum... hann er svo "thjillaður" i eldhúsinu! Eldar fyrir fjöskylduna, eldar fyrir vini... og hann kann þetta svo vel að hann þarf ekki að pæla í því sem hann gerir... án efa listamaður... Pant vera eins og hann!!! Ég mun eflaust lenda í stressi... það er kannski það sem ég kviði mest fyrir, en ef ég vill þetta ekki... þá er bara að klára samninginn og hætta. Skrifa bók kannski... alltaf gott að lofa Guð með góðri bok... það er hægt að lofa hann á svo marga vegu
jájá, ég legg þetta bara framtíðina mína í hendur hans og hann mun vel fyrir sjá...Kikjið á lög með "Sting and the Police"... mæli með "Fields of Gold" og "Every breath you take"...
Pæling: Ætli Guð hafi búið til einhverja/-hvern sérstaka/sérstakan handa þér? Svona, þegar Guð bjó mig til, var hann að hugsa um einhverja... sem ég myndi vera með... þar til ég fer og hitti hann? Sálufélagi kannski?
Minnir mig á lagið " When God made you, he must have been thinking about me"...
Vá, ég verð mygglaður a morgun... þetta blogg var samt vonandi þess virði
Hvernig væri að einhver kæmi með gott nýyrði fyrir "blogg"???
15maí
Faðmurinn...
Jæja, kæru vinir... og fólk sem ég þekki ekki neittMitt langþráða sumar er þá loksins komið... ég steig út um skóladyrnar í morgun eftir að hafa klárað seinasta prófið mitt fullur gleði og ákafa
Ég skokkaði niður brekkuna frá MK í gleðinni minni, en eins og lifið getur verið stundum þegar þú ert ánægður, þá mætir harka þér... holur og hólar í lífsins vegi... það réðust á mig býflugur. Meira að segja fjórar! Ekkert mikið mál samt... þær eru vitlausar eins og þær eru fallegar...Þegar þér líður vel í lífinu, getur það farið á niðurleið allt í einu... svoleiðis er það með mig ákkúrat núna, svo þangað til að ég laga til í þessu, sný öllu á réttann veg aftur... mun ég litið blogga ég er hræddur um.
Ég hef mjög lítið að blogga um núna, nema... jeij, sumar, búinn með próf... ég er reyndar kominn með vinnu á Lækjarbrekku sem þjónn. Lækjarbrekka er veitingarhús/kaffihús sem er niðrí bæ, það er ágætt bara... eitthvað sem ég vill gera
Ég hugsa að ég biðji áður en ég fer að sofa... það er sniðugt að leita til Guðs á svona tímum... (öllum tímum þannig séð)... faðmurinn hans er yndislegur
Jæja, takk fyrir að lesa þetta blogg ... eða tilkynningar öllu heldur!
Guð blessi ykkur... og Guð blessi þig!
05maí
Regndropar?
Jæja, litlu blogglesendur!Sumarið er handan við hornið... ég heyri í fótsporunum og sé sólargeislana líta fyrir hornið. Þó að sumardagurinn fyrsti hefur komið og farið, þá líður mér aldrei eins og sumarið sé komið fyrr en skólinn er búinn. Nú er ég kominn í próf... mitt fyrsta í dag, svo eins og ég sagði; Sumarið er alveg að koma!
Ég fór til Laugarvatns í seinustu viku til að heimsækja vinkonu... ég held ég hafi aldrei komið þangað áður, eða a.m.k. ekki á þessar slóðir sem við "ródtripp" vinir fórum. Falleg náttúra... kom mér skemmtilega á óvart. Ég starði út um skítugu bílrúðuna með aðdáun... svo mikið, ég held að ég hafi verið slappur félagsskapur
En því er ekki hægt að breyta núna. Stóra stöðuvatnið gat ekki verið meira en agnarsmár dropi í augum Guðs, en ég þakka honum fyrir þennan regndropa og alla aðra sem kitla augun og gefa sálinni frið og ró... náttúran hefur tekið sér bólfestu í huganum mínum, mætti segja, því ég virðist ekki geta hætt að hugsa um hana. Fór einmitt a mynd í gær... megnið af henni átti sér stað á undurfögru sléttum og hæðum Skotlands, og svo glitti í vatn öðru hverju. Þó ekkert jafnist á við Ísland og náttúru hennar, þá fæ ég löngun til að hoppa í flug til Skota... hlaupa um hæðir og hóla, klæðast skotapilsum og stiga dans... eða bara sitja á fjallstindum og glápa tímunum saman á þetta margt nattúrublessaða land. Ekki amarlegt að hafa einhvern vel valin einstakling við hlið sér á þeim tíma... (Hehe... forlegheitin eru að fara með mig
)Ég æfi mig á hreimnum öðru hverju... og ekki gengur það illa skal ég segja. Ég gæti platað ykkur
Ahh.... Skotland! Sekkjapípur(eða tónlistin bara), "köbblótt" pils, sagan, söfn, bækur, hreimurinn... náttúran.HVER VILL MEÐ?????
Já... það eru mörg lönd sem þessu ungi maður ætlar að heimsækja, staði að sjá, fólk að hitta, mat að smakka og uppskriftir að læra. Jebbs, mismunandi hliðar á yndislegu sköpun Guðs
Ein spurning að lokum, svona til umhugsunar:
Er til " ást við fyrstu sýn", eða er það bara losti???
Og nú sting ég af...
[over and out!]
16apríl
In the palm of your hands!
Ég skrifaði þetta ljóð fyrir fólk sem e að ganga í gegnum það sama og ég.
"In the palm of your hand"
Lord, sometimes I feel like breaking down,
or feel so incomplete.
I act so brave, and with a frown
I don't fall down at your feet.
Father, are you really there?
And are you by my side?
Are you true, just and fair?
Do you see me when I hide?
I long for love I can never get,
In a place where It cannot be found.
But the thing I seem to always forget,
your love is always around.
My life can be so complicated,
all I want is your love.
For all I ever feared and hated
circles down, like clouds from above.
Where is that magnificent sun?
The one I saw when I was small.
Then there where was only play and fun,
at least that's what I recall.
They seem to find you in most everything,
these people I care for and love.
They are under your protective wing,
and you show them what they're made of.
I know You'll never desert me, friend,
that's what I don't understand.
On You now I can fully depend,
my life is completely planned.
To you now, all my love I send,
For you hold me, In the palm of your hand.
-Kristinn Þ. S. Reed
09apríl
Definitely, Maybe... Never!
Var að enda við að koma úr bíói...
Góð mynd! Ég var hissa hvað ég sá margar persónur í henni sem endurspegla líf fólks sem ég þekki.
Definitely, Maybe hét þessi mynd... og það er langt síðan ég hef séð svona góða mynd, í fyrsta skipti það er að segja. Ánægjulegt. Annars er bíó ekkert sérstök athöfn... maður græðir ekkert á því, nema það sé supergóð mynd.
Þó að þessi mynd hafi verið mjög góð.... og krúttleg á köflum
, hefði ég frekar viljað vera í kósýheitum með góðan vin til að spjalla við, en bíó verður að duga stundum og þá lætur maður sig hafa það og skellir sér með fólkinu.Í dag var glaðasól, og ég hélt hún myndi heimsækja okkur í a.m.k. 4 mánuði í viðbót... en þá komu snjókornin. Það tók ekki langan tíma fyrir þau að hertaka jörðina en á ný, eða rúma 3 tíma. Ég var frekar ósáttur fyrst... en ég gleymi stundum hvað fallandi snjókorn fylla mig með innri frið. Get ekki útskýrt af hverju....
Við erum eins og veðrið býst ég við... að vissu leit kannski. Við erum alltaf að breytast. Breytt hugarfar, breytt skap og breyttar tilfinningar... og það tekur ekki meira en eitt kvöld ef ekki nokkrar mínútur til að allt fari á hvolf og þú byrjar að spyrja sjálfan þig.... af hverju? Af hverju getur lífið ekki verið bara einfalt? Engar breytingar... rangt hugarfar kannski. Change is good, in some ways!
Ég kláraði Mark of the Lion Trilogy'una í gær, en það eru kristilegar bækur, eftir Francine Rivers. Ég get einfaldlega séð hvernig líf mitt breyttist eftir lesturinn, gagnvart göngu minni með Guði.
Bókstaflegir gersemir og kristilegur vitnisburður sem ég hef sjaldan, ef aldrei, lesið.
En hvað á ég að lesa núna?
Guð breytist aldrei... hann er sá sami og var fyrir þúsundir árum og verður sá sami alltaf. Ég legg mínar breytingar fram fyrir hann, og ég vona að hann hjálpi mér að kljást við þær...
Ætli hann hjálpi mér?
Definitely, Maybe... Never?
25mars
Dularfullir draumar og dásamlegur Drottinn!
Skóli á morgun... ekki að fíla það!Það er svona pirringur að naga í hjartarætur mínar... sem er jú, pirrandi
Veit ekki um ykkur en eg hef enga löngun til þess að vakna kl. 7:15 á hverjum virkum degi og byrja annan góðan dag í að sitja á stól, pikka takka á tölvunni minni með aðra hendi undir höku og með skeifu á vörunum. "You make the day what it is" hljómar í hausnum mínum af og til en þetta er að vissu leiti tóm orð sem ég verð að hunsa. Mig dreymir um sumarið... heit, volg gola... grænt gróður, endalaus birta, fuglar á flugi og gleðisöngur í hjörtum flestra, ef ekki allra! Talandi um... er ekki það skrítnasta í heimi þegar þú dreymir draum og vinur/vinkona þinn/þín dreymir sama draum, sömu nótt. Hvað þá að þú dreymir draum sem vinur þinn dreymdi fyrir meira en ári síðar, það er nýbúið að poppast inní hausinn minn hvað það er virkilega skrítið.... ég meina heilt ár!... en ég fer ekkert nánar útí það!
Ég bað Guð um að gefa mér góðann draum, og hann gaf mér góðann draum, sunnudagsnóttina 23. Mars 2008.
Draumurinn var einskonar "ævintýri", það mættir segja. Það voru tveir bæir sitt hvoru megin við svonna nokkurnveginn skóg.... segjum skóg/engi! Og ég, í einum bæ, ákveð að skreppa í hinn bæinn en sú ferð leiðir mig í gengnum skóginn. Þegar ég hef komið í miðjann skóginn eða svo, sé ég stelpu. Hún er i kjól sem ég man ekki litinn á af einhverjum ástæðum... sitt hár, en það mest áberandi við hana er að hún er í skær gulum sokkum, en ég sá heldur ekki andlitið hennar. Hún var víst dansandi, en stoppaði þegar hún sá mig... ég labbaði að henni og tók í hendinna á henni, og hatið þið ekki þegar þið eruð mest forvitinn um hvað gerist næst, og þið vaknið, því það er einmitt það sem gerðist við mig. Þegar maður sér formið í sandinum svo skýrt, kemur alda úr sjónum og skolar burt helminginn af heildar myndinni og maður er skilinn eftir með hálfa mynd... hálft form.... hálfann draum. Það er víst ekkert annað að gera en að teikna restina sjálfur.
Dularfullur draumur... en góður!
Dularfullur draumur... en góður!
"The sea's only gifts, are harsh blows, and occasionally the chance to feel strong. Now, I don't know much about the sea, but I do know that that's the way it is here, and I also know how important it is in life to not nessecerally be strong, but to feel strong. To measure yourself at least once. To find yourself at least once in the most ancient of human conditions, facing the blind deaf stone alone with nothing to help you but your hands and you own head."
Takk fyrir að lesa bloggið mitt! Héðan í frá mun ég ekki auglýsa bloggið mitt, en ég blogga það oft að kannski er sniðugt að kíkja við öðru hverju
Takk fyrir að lesa bloggið mitt! Héðan í frá mun ég ekki auglýsa bloggið mitt, en ég blogga það oft að kannski er sniðugt að kíkja við öðru hverju
18mars
Tónlist og traustir vinir!
Góða kveldið, góðir lesendur!Hafið þið einhverntímann velt fyrir ykkur hvað tónlist er? Eða hvernig líf ykkar yrði án tónlistar?
Hvernig heil fjölskylda af nótum getur smeygt sér inn í sálu þína og mallað eitthvað saman? Gott eða vont!
Ég hef verið að hlusta á Norah Jones, Michael Bublé, og þess háttar, nokkuð mikið undanfarna daga. Ég hef verið soldið súr, og þá leitaði ég til tónlistarinnar til að kæta mig, eða jafnvel Guðs. En það er þannig séð mjög svipað, því hver annar en Guð skapaði þessar fögru og fallegu nótur, og oft getur Guð talað til manns í gegnum tónlist!
En af einhverjum ástæðum, þá hefur tónlistin einfaldlega ekki verið nóg til að kæta mig. Þetta er víst eitthvað sem mollarnir og dúrarnir geta ekki leyst.
Þess vegna er gott að eiga trausta vini til að tala við, og einmitt í dag hef ég ákveðið að hætta þessu súra skapi, allt að þakka: Eitt samtal við góða vinkonu. Það er svo mikil blessun að eiga trausta og skilningsríka vini. Merkilegt hvað einn góður vinur getur breytt lífi þínu, og skoðuninni þinni á því.
En já, svo er Vorskólamótið á morgun og mig er byrjað að verkja í magann af spenningi.
Ég trúi að Guð mun blessa þetta mót og krakkana sem fara á það, og ég veit að við munum seint gleyma þessu móti... en ég verð í burtu frá og með morgundeginum til laugardags, en ekki er gamanið búið, því það verður partý og gert eitthvað skemmtilegt.
Þetta er bara svonna stutt blogg, svo ég get andað fersku lofti áður en ég fer aftur inní herbergið mitt og mála. Ætli maður geti dottið í vímu við of mikla málningarlykt? Maður spyr sig!
En þakkir fyrir mig!
